سرای اندیشه

شخصی را ده خر بوده. روزی بر یکی از آنها سوار شد و خران خویش را شمردن گرفت . چون مرکوب را به حساب نمی آورد شمار نه برآمد . سپس پیاده شد شماره کرد ، شمار درست و تمام بود . چندین بار در سواری و پیادگی عمل تکرار یافت ، عاقبت پیاده شد و گفت:

سواری به گم شدن یک خر نمی ارزد .

ما آن چیزی هستیم که می اندیشیم ، هستی ما با افکارمان بلندی می گیرد و دنیایمان را با اندیشه هایمان میسازیم.