سرای اندیشه

شخصی پرخور با یك نفر کور هنگام افطار هم مجموع شد. از قضا كور از این مرد  پر خور تر و  شكم خواره تر بود و مجال  خوردن به او نمی داد.  هنگام رفتن پرخور به صاحب خانه گفت: آقا! خانه احسانت آباد. من امشب دو دفعه از تو شاد شدم. اول بار بدان جهت كه مرا با كوری هم مجموع نمودی و چنین انگاشتم كه كاملا خواهم خورد ، دوم بار پس از فراغ از خوردن شاد شدم از اینكه این كور مرا نخورد .                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     _{رساله دلگشا - عبيد زاكاني}

تغییر ، جزء ضروری و لازم زندگی انسان است و اجتناب از تغییر  همان اجتناب از زندگی کردن .