سرای اندیشه

شخصی پرخور با یك نفر کور هنگام افطار هم مجموع شد. از قضا كور از  فرد پر خور  شكم خواره تر بود و مجال به او نمی داد.  هنگام رفتن ، پرخور به صاحب خانه گفت: حاج آقا! خانه احسانت آباد. من امشب دو دفعه از تو شاد شدم. اول بار بدان جهت كه مرا با كوری هم مجموع نمودی و چنین انگاشتم كه كاملا سیر  پر خواهم خورد ، دوم بار پس از فراغ از خوردن شاد شدم از اینكه این كور مرا نخورد.                                                                                                                      

                                                                                                                                                                                                                                    رساله دلگشا - عبيد زاكاني

ما ندرتا درباره انچه  داریم فکر می کنیم ، در حالیکه پیوسته در اندیشه چیزهایی هستم که نداریم .